Van het begrip magnetiseren wordt voor het eerst melding gemaakt al zo ongeveer 1000 jaar voor Christus en waarschijnlijk kwam het zelfs al voor in de tijd van de Egyptenaren. Als grondlegger van de hedendaagse westerse vorm van paranormaal genezen moet zonder twijfel de Oostenrijkse arts dr. Anton Mesmer (1734-1815) worden genoemd. Ondanks het feit dat zijn leer en de toepassing ervan al eeuwen eerder werd beschreven en toegepast. Mesmer ontdekt, wat hij noemde, het dierlijk magnetisme. Dit is een kracht van dierlijke oorsprong, die invloed kan hebben op andere levende wezens. Deze arts ging ervan dat paranormaal genezen te maken heeft met de tot nu toe onverklaarbare krachten in de mens zelf en wat eerder door velen werd gezien als bovennatuurlijk een natuurlijke verklaring heeft.

De periode Mesmer is een van de meest belangrijke perioden uit de geschiedenis van de psychiatrie, maar ook een van de meest vergeten periodes. U zult zich afvragen waarom? Het mesmerisme is een van de eerste vormen van psychotherapie geweest en heeft op een bepaalde manier aan de basis van het hypnotisme (hypnose) bijgedragen.

Zijn ideeën waren:

• er bestaat overal in het universum een zeer fijne, alles verbindende doordringende kracht, een materie van onvergelijkbare fijnheid. Mesmer noemde deze stof 'fluïdum';
• ieder mens, dier en plant, kortom alles wat leeft, heeft zo'n energieveld om zich heen (tegenwoordig beter bekend als 'aura');
• ziekte is het gevolg van een onevenwichtige verdeling van deze energiekracht in het lichaam van de mens;
• De 'genezer' kan de ziekte genezen door kosmische kracht aan te trekken en deze aan de zieke te geven door bijvoorbeeld handoplegging;